| |
 |
27 juny om 16:45 |
| |
Se kwam út un dòrpke út de buurt fan Sneek, drie-en-20 was se en werkte in de thússòrch in de groate stad Utrecht. Prachtech fon se ut. Ut werk, de kollega’s, ut útgaansleven in de Domstad. Elke mòrren ging se bij de bejaarden langs om ut ‘ontbijt ’ te fersorgen foar de oudsjes. Se kwam ok bij de groatmoeke fan Marco van Basten over de floer. Faak deed ut bêste mins de deur al open met de prúk half òf soms helemaal nyt op ’e kòp. En ivech en altyd ston de TV an. Ut bêd dêr’t se op sliep was helemaal deursakt. In har slaapkamer hong un foto fan San Marco, út de tiid dat ie nòch gyn San was, mar gewoan un Utrechtse snòtbongel dy’t aardech foetballe kon. Op un mòrren wú oma Van Basten wel un eike op broad. Oans thússorch-meiske socht en socht, mar gyn eiers te finen. Op har fraach wêr’t de eiers dan wel waren keek groatmoeke har an en en sei ‘ oh wat stom van me, hier kind!’ En se toverde su twee eiers út har BH tefoarskyn! Dat toveren het Marco van Basten dus nyt fan freemd! Soms mislukt der wel us un trúkje, doët ie ut later nòch us un kear…
|
| |
