| |
 |
27 desember om 16:27 |
| |
Ondanks de sneeuw dy’t der leit skimert ut al. Ik sal su fut. Naar Zurich helemaal. Gelukkech nyt lopend òf nòch erger op de fyts. Nee, met de auto. Zurich bij Afslútdyk. Naar ut wechrestaurant. Dêr hew ik un afspraak met un musicaldiva. Ik sal har interviewe. Miskyn ete we ok nòch wel even tegare. Mar dat weet ik nyt seker. Núvere kòrte sinnen binne dit. Myn buro leit der àl su skoan bij. Hew an ut oprúmen weest. De hele dach. En ut interview met de diva foarbereid. Tòt in de kleinste details. Mut lukke. Ik bin su onrustech as’t mar kan. Hew ik altyd om dizze tiid fan ut jaar heen. Mòrren 14 jaar wees. Het ut dêr met te maken? Dy onrust. Draai ok de hele dach deselde muzyk. Hazes. Ik skaam mij der nyt foar. Wêrom sú’k ok?
In myn kòp groeit un fers. Un fleurech fers. Over oans moeke dy’t ut hús un frijdagse beurt geeft. Ik rúk de Peli wriefwas!! De skoënen krije mòrren un beurt!
 |
| |
