| |
 |
5 maart om 11:31 |
| |
Josse de Haan
Wat un nofleke avend was dat gister in De Vliegende Hollander in Liwwarden. We waren dêr op útnoadeging fan Josse de Haan, dy’t én syn 75ste jaardach én ut ferskinen fan ‘Reedride op glêd iis- ûnder de fearren fan ‘De Pauw’ fierde. Hieronder info over Josse syn nieuwe boek dat fersken is bij Uitgeverij Elikser fan Jitske Kingma:
“Fjirde bondeling ferheljend en polemysk proaza, poëzy, literatuerkrityk, essays, anarkys en kollaazjes fan Josse de Haan
Dizze bondel ferheljend en polemysk proaza, poëzy, literatuerkrityk, essays, analyzes, anarkys, kollaazjes, ensfh. is de fjirde yn de rige eigen wurk dy’t Josse de Haan sûnt 2005 gearstald hat – Kastanjes Poffe (2005), Kidelstiennen heine en slaan (2007), Frozen moonlight yn myn hannen (2013) en no dan Reedride op glêd iis.
Dit boek befettet op ’e nij literatuerhistoarje – oer de ôfrûne fyftjin jier (sûnt Piksjitten op Snyp op 9-9-’99 ferskynde). It jout nij wurk, c.q. nea publisearre, en artikels út ûnderskate papieren en digitale tydskriften. In pear binne yn boeken ferskynd.
Brieven oan (literêre) freonen en reaksjes op mails en blogs oer literêre ûnderwerpen jouwe wat mear sicht op it literêre bedriuw sa’t him dat yn syn eagen de ôfrûne desennia ûntwikkele hat. De kampanjes om Piksjitten op Snyp hinne kinne ferhelderjend wurkje, en jouwe in sicht op de net altiten transparante en koosjere hâlding fan ynstitúsjes, kommisjes en guon persoanen.
Syn wurk, sawol primêr as sekundêr, is de delslach fan it libjen yn twa talen, yn twa kultueren, en no – nei in fyftjin jier libjen yn in seistal talen – is it noch breder wurden.
Oan primêr poëzywurk is opnommen in rige fan 37 fersen en 14 anarkys (fisuele poëzy). Twa nea publisearre ferhalen ferskine yn dit boek. Brieven oer literatuer oan kollega’s/freonen, gedichten oer en oan freonen/dinnen en besprekken fan wurk kompletearje de bondel. De fjouwer útjeften mei foaral sekundêr wurk jouwe in byld fan de Fryske literatuer fan de ôfrûne jierren troch syn eagen, beskriuwe ek de tûkelteammen dêr’t je as skriuwer yn in lyts taalgebiet mei te krijen hawwe. De oergeunst ek.”
Su’n 50 ( literêre ) frynden fan Josse waren anwezech. Un bont geselskap, nyt su núver, want Josse laat um ok nyt in un hokje sette. Ik ken Josse nou su’n kleine 25 jaar en hew um in de loop fan’e jaren kennen leard as un trouwe frynd. Alle kearen wear an foëlt ut goëd at wij mekaar siën òf met mekaar prate. Josse woant sinds 1999 in Hendaye an’e Golf fan Biskaye, tegare met syn levenspartner Maite Gonzalez Esnal, un Spaans-Baskise skriëfster.
Twee kear in’t jaar komt Josse fanút Frankryk over in Nederlaan. Meastal siën we mekaar dan en ferder onderhouwe we telefoanys kontakt. Of anders fia de mail. Josse het foar mij altyd un groate stimulatòr weest, en nòch, at ut om de skriëverij gaat.
Su skreef hij in de bundel ‘Kastanjes Poffe’, un prachte analize over myn poëzy dy’t tussen 1989 en 2000 ferskynde. Na Josse binne der nyt un soad weest dy’t myn werk su ingaand besproken hewwe.
Gisteravend was der fan afgunst niks te merken, Elske Schotanus, Willem Schoorstra en ik mochten foarleze út eigen werk. Dat alles tussen de ferskillende gangen deur fan un foartreflek maal warm eten.
ELSKE SCHOTANUS leest foar
WILLEM SCHOORSTRA
Tafelgenoat ABE DE VRIES
ANNE FEDDEMA, één fan de 4 GJ-pries winnaars dy't gisteravend anwezech was, lústert andachtech.
Good old HENK BRATTINGA ( 84 ) krijt un eksemplaar fan de nieuwe bundel as dank foar alles wat hij in ut (KU-) ferleden foar Josse deen het.
Ok AD VERKUIJLEN fan ut 'Nederlands Letterenfonds', was anwezech, krekt as DINIE Postma op'e achtergroan.
COR VAN DER WAL, Liwwarder Sneekolooch en dichter, was gisteravend ok present. Der hangt un aureoal om dizze man! |
| |
