| |
 |
15 july om 17:19 |
| |
De Poëzy op Poaten Panelen hange! Fanmòrren hewwe we un prachtege mòrren hat. Om un uur òf tien waren de mannen fan Interlinie der, nyt feul later Tjalling Tjalsma dy't de panelen befestegde. Tjalling en ik kanne mekaar al jaren, speule bij mekaar in O.N.S. 6. We hewwe beiden dat Sneek-gefoël, hewwe an één blik genoech om mekaar te begripen. Foardat Tjalling ut Puchpúberfers ophong wú hij ut earst leze. Dêrna begon ie te swearen en te swetsen dat hij froeger òk fieze boekjes bij Kees Buster kocht hat. Om dy dêrna wear met winst te ferkopen an ambachtskoaljonges dy't Buster nyt om dy literatuer durfden te fragen.
Terwijl Tjalling fanmòrren an ut switten was ( siën de foto's ), kwam Herbert de Vries. Herbert het altyd krityk, flymskerpe krityk, dat Paul dy slaakte un sucht fan ferlichting toen Herbert syn goëdkeuring gaf. Ondertussen was Jan Hofing òk al stikem arriveard in syn blaue bolide. Jan pafte hevech an un Ernst Casimir-sigaarke en sei niks. Hij las 'syn' fers en was sichtber ontroerd. Ale Bok, òk un échte Sneker, ferklaarde plechtech dat hij sulang Poëzy op Poaten der is, hij un paneel koopt. Staat Ale! Nadat ut hele spul der hong fonnen de mannen dat ut plateau su kleefde. Fijf minuten na dy opmerking ston ik bij Jan B. in de wethouwerskamer, nòch gyn kertier dêrna waren de mênsen fan Gemeentewerken de swartstienen plateau's al an ut skoanspuiten. Jan B. het un hekel an honestrònt, mar òk un hekel an praatsjemakers: aksy! Tòp Jan. Toen Paul en ik om 12.40 de tannen in ut broadsje kroket setten begon Paul over de toespraak fan mòrren. Dy hew ik fanmiddach foarbereid. Ik hew wel nòcht an de dach fan mòrren...
|
| |
