| |
 |
19 jannewary om 18:17 |
| |
Johan Veenstra beleefde gister un wonder. Toen de skriever út de Stellingwerven 'de kraante' út de bus haalde riep un jonkje fan un jaar òf acht " we zien jow ok wel us op 'e komputer staon ". Johan was súver út 'e skroeven:'" Zomar een kiend van achte dat een zinegien in 't Stellingwarfs zegt. Daor is mar ien woord veur: een wonder!"
Ik kan Johan wel begriepe dat ie hast un taalorgasme kreech, ik hoarde fanmiddach un jonkje teugen un kollega sêgen: " De heu meester tòt mòrren!"
Prachtech 'de heu', as autentike Sneker ouskeidsgroët! Myn dach kon dus òk al nyt mear stukken.
Fandaach kreech ik over de post un boek fan Doeke Sijens: 'Douwe Kalma yn piama', en oare stikken oer de Fryske literatuer.'
Ik hew in skòften niks mear fan Doeke fernommen. Apart is dat, want ik hew jaren met um in de redaksy fan de Trotwaer sitten. Sterker nòch, wij hewwe tegare un boek skreven over de histoary fan de Koperative Utjouwerij.
Doeke was op un gegeven moment sumar út beeld, dat hat alles te krijen met de 'reboelje' binnen de KU. Reboelje en Friese literatuur dat hoart bijmekaar. Blykber. Ik hew noait spul met Doeke hat, mar inenen was ie nyt mear wêr ik was. Fut. Sú hij dit dachboek wel us leze? |
| |
