| |
 |
30 desember om 12:06 |
| |
Nòch un bitsje dwyl in'e kòp fan al ut bier, mar ferder gyn sent pine. Allemachtech wat hewwe wij gisteravend even te stappen weest. Ut DEL-toernoai was moai, wat der omheen sat nòch feul moaier. Red en syn A. waren der òk, heel nòflek met praten. Over webloggen en Sneek. Over skoal en over froeger. Fitaal ouwelullepraat, mar wel joppech. Dêrna met de mannen fan Ut Sesde naar de D. Dat kafé het wel wat. As ik dêr goëd snúf, hew ik de geur fan brúne boanen en andere peulfruchten in de neus. De D. is foar mij òk un bitsje Johannes Boukes Posma, dêr moest ik feartech jaar leden naar toe om grutterswaren foar òns fader op te halen.
Hoogtepunt gisteravend, òf eigenlek fannacht, was myn ontmoeting met Ans. Un Rendez-vous met Ut Friesch Dagbladmeiske! Dêr sit écht un fers in! Hearemyntiid, life babbelbokse moaier is der nyt. Toen ut dry uur was sei één fan de fryndinnen fan A. teugen kroechbaas Paul : " Wat onfatsoënlek datstou òns nyt even waarskuuwt hest, dat ut al su laat is. Wat mut ik nau aansens teugen myn man sêge, we súden allienech even naar de film. Fergemy nòch an toe! Nau je wurde bedankt!"
En Thomas mar dypsinnech lulle, jottem wat is ut leven hier tòch moai. Pure mazzel dat myn nageboarte in de tún fan ut Griffermeard Ferpleechhús begroeven is. Met fier Rozegeur-Wodka-Lime-Frouwen in één auto deur Sneek bij nacht ride. Fanmiddach mar even koese. Hoe dat su Midlife?
|
| |
