| |
 |
20 desember om 15:10 |
| |
Houtsjetoutsje & Boerekoal
Su’n 30 à 35 jaar leden had ik altyd houtsjetoutsje jassen an, swarte, grize en camelkleurege. Ik hew se allemaal had. Soms siest nòch wel us un ferdwaalde gast dy’t nòch un hotsjestoutsje jas draagt. Ik weet nòch wel dat in ut begin at je su’n jas andeden de eklipsfòrmege gladde knopen mar moeilek deur de toutsje openingen wúden. Foar de houtsjetoutsje moade had ik ok wel legerjack’s an, fòlgens mij kochten we dy op’e Singel in de winkel fan Anton B. Fanmiddach bij ut oprúmen fan myn werkkamer, un mins mut tòch wat op su’n earste dach fan de kerstfakaansy, rúgelde der sumar un foto tussen un paar tydskriften wech.
Alwear un fraai swartwit kykje út as ut mij nyt mist út 1978. Ut plak is maklek te lokalisearen: Sneek, op’e rane fan ut Martiniplein dêr’t de foarjaarskermes was. ' We wiene jong en sieten grôtfol mei poëzy ' dichtte , ik later ( sien myn bundel Skrousk ). Ut is noait wear over gaan, tòt op de dach fan heden. Frou J. met har lange learen jas sach de saken un bitsje nuchterder loof ik, is nòch altyd gyn sweverech type. ‘ As’t net witst was’t dwaan moatst, dan meist dyn keamer wolris goëd oprêde! En úteraard de earpels skile, doch mar wat ekstra, it is boerekoalwaar! ’
|
| |
