| |
 |
21 oktoober om 11:57 |
| |
Swart-wit beelden spoke mij nòch deur de kòp. Túmele over mekaar heen as swarte domino-houtsjes met witte stippen. Wat un indrukken de laaste dagen opdeen. Wat un weareld fan ferskil, Sneek en Amsterdam. Op nòch gyn twee uren oustaan in un overfolle trein fan mekaar. Swart-wit. Letterlek en figuurlek. Hearlek om un paar dagen in un folslagen andere omgeving te bifakearen. Ik hew de witte ferf nòch op’e nageriemen sitten. Jaja, ferve is wat anders as klusse. Ik fyn ut gyn raar werk. Na de ferverij uren en uren deur Amsterdam an ut dangelen weest. De Albert Cuyp merk besocht, ut Ryksmuseum ( ‘The Masterpieces’ ! ), Leidse- & Rembrandtsplein. De ‘ negen straatjes ’- tocht deen. De ogen útkieke naar al dy paradysfogels dy’t dêr sumar in ut wild rondlope. De à-sosiale Edgar Davids dy’t syn nòch à-sosialere groate Mercedes sumar op de hoek fan un brugge parkeard en rustech eventsjes te sjoppen gaat in één fan dy honderden kleine winkeltsjes tussen de grachten. Un fluchtech gesprekje met de sympatike Pieter Verhoeff, de rust self in un jachtech Amsterdam. Súper de lúkse herstgebakjes ete in su’n Amsterdams sydstraatsje bij un Belgise Banketbakker. Kèrmes op’ e Dam, un folslagen gekkeboël drenkt in un geur fan oud frituurfet. Helden in de kerk! Oast-Europese straatmúzikanten dy’t mankelike deuntsjes útstrooie over ut winkelende públyk. Amsterdam brúst. Op nòch gyn kilometer oustaan fanou de Nicolaas Maesstraat, myn werk- en slaapplak, steke Marokkaanse jonkjes fan twalef auto’s in de braan. Op Tessel sterft Jan Wolkers un rustege doad en koop ik un ouwe BZZLLETIN-special fan de bekende keunstenaar in un tweedehaans boekwinkel à là Cees Buster ( ‘ blijven betaalbaar! ’ ). Swart-wit beelden spoke mij nòch deur de kòp!
 |
| |
