| |
 |
20 oktoober om 18:11 |
| |
Het ut sin?
Dat fraach ik mij regelmatech ou at ik besech bin om papieren kranten te skiften op nieuws. Dat ik dan ferfòlgens útknip en befoarbeld achter in betreffende boeken lêch wêr't ut artikel over gaat.
Ik weet ok wel dat ik dat al fan jongs ou an doën. Mar in'e week dat ik letterlek 70+ wurd, bekrúpt hieltyd faker ut gefoël wêrom't ik dat doën? Het ut te maken met spoaren achter late? Sú bêst kanne, mar dêr binne myn dachboeken ok un foarbeeld fan. Mar wie sit der op te wachten?
Foarlopech gaan ik der nòch gewoan even met deur, onder ut adagium fan 'elke leeftyd het syn speulgoëd noadech'. Dat was un papieren knipsel dat oans fader in syn bibleteekje boven op sòlder opplakt had.
Miskyn simpelwech foar de herinnering. En anders de kontener mar komme late at ut su fer is.
|
| |
