| |
 |
28 mei om 18:50 |
| |
Rappòrten
Gister bij ut oprúmen ( nou ja, ik bewaar tòch ‘alles’) myn twee ouwe bedúmelde skoalrappòrten wear fonden, dy fan’e Eben Haëzerskoal en de Rehobôth Ulo. Púre nostalgy fan ondertussen al mear as un halve eeuw oud.
Ik bewaar (gelukkech!) goeie herinnerings an myn skoaltyd. At ik su de rappòrten deurblader dan falle der sufeul jaar na dato dingen op. Hier siën ik wear dat ut ferleden soms inkleurd wurdt deur de tiid.
Ut was nyt juffrou Van der Werf dy’t mij foar ut earst skriëven en lezen learde mar juf A(nnie) Reitsma! Dat binne dus de feiten. Dat juf Feikje van der Werf blykber mear indruk maakte is un ander ferhaal. Ut is ondertussen 64(!) jaar leden.
Wat wel klopt in myn herinnering is dat ik nyt singe kon, mar om dan un jònkje fan seuven jaar un seske op syn rappòrt te geven, getúgde nyt fan un hooch pedagogys gehalte.
En dat se dêr an’e Lindelaan futdaleks in’e gaten hadden dat ik un druk mantsje was dat de boël nòch al us op’e kòp setten, wurdde ok al beloand met un 6 foar gedrach! En un 4 foar Nederlaanse taal? Ik loof ut graach, fatsoënlek prate: Snekers dus!
 |
| |
