| |
 |
10 maart om 19:15 |
| |
Maandach
Su as fanouds disse werkweek wear begonnen met hardlopen over de moaie Groën Dyk, met as ekstra un prachtech konsert fan fogels, fan groat tòt klein. Moaier kan un dach, un week foar mij nyt beginne.
Fanmiddach an ut interview útskriëven weest. Ik mach dat altyd graach doën en helemaal ut ut wat lukke wil. En dat deed ut blykber, want foar públikasy stuur ik de interviees altyd op naar de geïnterviewde. Ik fyn dat simpelwech netsjes en ut het niks te maken met suks as ‘ik fertrou mij self nyt’.
Ik betrap mij der self hieltyd faker op dat ik aktualiteitenprogramma’s en seker de ‘talkshows’ nyt mear fòlch. Ik hew ut su langsamerhaan wel had met al dy ellende. Noëm ut de kop in ut saan steke metoade, mar ut is foar mij ok un fòrm fan selfbehoud. Un heel soad opinymakers binne wel su seker fan hun eigen gelyk, dat ik ut amper mear ferdage kan.
Dêr staat teugenover dat ik momenteel tefeul naar foetbal sit te siën, dat is de kearsijde fan’e medalje. Ik weet nyt wat beter is. Op maandachavend op ut pc-skerm Cambuur-Dordrecht fòlge, dat is tòch wel un bitsje de doad in’e pòt. En tòch doën ik ut. Sòrgelek?
Ondertussen speult N. lekker in un moderne saanbak en graaft kúlen om 'U' teugen te sêgen. Der is altyd hoop sulang’t der kyndes binne!
|
| |
