Dagboek oktoober 2024Bekiek hele maand 
 
14 oktoober om 08:47
 
Kollum Omrop Fryslân, 14 òktober





Teruch in ’e tiid

Ik had um nyt útkoazen as kamergenoat. Hij mij trouwens ok nyt. Je hewwe ut mar te nimmen dêr in ut klinise MCL fan Liwwarden. Ik hew ut dan nyt over de ferpleechkundegen dy’t der hun ‘uitstekende’ werk doën.

Myn lotgenoat moest nieuwe hartkleppen hewwe, mar dat gaat nyt sumar. Eén fan de dingen dy’t foar su’n operasy regeld wurde mutte is ut trekken fan de tannen en kiezen dy’t eventueel un bròn fan bakteriën fòrme. Dat was bij B. ut gefal. Hij had massel dat allienech de onderste tannen en kiezen der út hoefden.

Ut bovengebit was hij namelek al kwyt. Un skrale troast. Hij sach nyt eens su teugen dy trekkerij op, want se ferdove ut loof ik earst. Ik wist ut wel seker. Plaatselek. Over de gefòlgen had hij al nadocht, de earste weken sú syn foedselanbod bestaan út ‘ flaflipjes en bamy ’. Dy kon hij al gau futslurpe. En bamy fon hij ok nòch wel us lekker.


Donderdachmòrren wurdde hij in un rolstoël naar de kaaksjirurch toereden, deur un lange Antiliaan dy’t op ut Bildt ‘ weunde ’. In un stief kertierke had de kaaksjirurch um der met rêden. Deur de ferdoving had hij ut amper murken.


An ut end fan ’e mòrren stond hij an de rane fan myn bêd. Ut blauwe omkearde operasy-jekje nòch om ’e skouders. Hij búgde sich behoedsem boven myn sikenhúsbêd en froech met un fette grijns: ‘ Nou wat fynst der fan...?'


‘Liekst wel wat op un CliniClown’, sei ik lachend en knipte met myn IPhone futdaleks un foto. Sukke plaatsjes koester ik.


'Over 14 dagen binne de kleppen an ’e beurt', en dêr skúvelde hij in syn grize slobber-jogging-broek heen, eentsje út de kategoary beautiful people.

Dy foto kwam ik gister wear teugen en froech mij ou òf dy Wâldpyk fan toen nòch onder oans is. Ut sú sumar kanne dat hij nòch springlevend is. Ik gaan der fanút dat ok de kardiolooch fan toen syn werk goëd deen het.

Ondertussen gaat foar myn gefoël de tiid nòch hieltyd rapper, ik hew amper de tiid om su nou en dan teruch te siën.

Hoefeul minsen wêr’t ik in ut ferleden un stukje op hun levenspad metliep binne fertrokken naar de Andere Kant? Ik hew gyn kalender met krúskes achter de namen. Dêr wurd ik allienech mar mankelyk fan.

Ik hou fan ut fleurege leven, wie nyt trouwens?!