| |
 |
25 september om 08:33 |
| |
Kollum Omrop Fryslân
Wie Zingt Mee?
‘k Hew de nútere gewoante om op ’e WC te singen, doën ik in’e does trouwens ok. Meastal binne dat psalmen en Johannes de Heer ferskes. Wêr’t dy anwênst wech komt? Joast mach ut wete, ik hew allienech mar un fermoeden.
In ’e 60-teger jaren fan ’e foarege eeuw, toen de ontkerkeleking al in folle gang was, mar bij oans thús nòch nyt, sat ik as jonkje sundachmiddachs op ’e kouwe kale houten banken in ’e Noarderkerk. Wat al dy Sneker swartròkken allemaal bij mekaar preekten, ik sú ut bij gòd nyt mear wete. Ut waaide over mij heen. Wat ik mij wel herinner is dat ik dan druk an ut repetearen was út su’n klein swart psalmboekje. Want de fòlgende dach, op maandachmòrrens moesten wij dan un opgeven Psalm opdreune.
Nyt singe, mar opsêge. Onbegrypleke woarden in un Tale Kanaäns. Ut aparte was dat ik dêr eigenlek helemaal gyn hekel an had. Ik fond dat wel mysterieus, un bitsje spannend dy sinnen in un folkomen mar dan ok folkomen freemde taal op te lepelen.
Alle kearen at ik dy psalmen op gedragen toan foar ut swarte skoalbׇòrd opsei gaf mij dat un lekker gefoël. Alwear un 10. Op ut lagere skoalrappòrt fan de Eben Haëzer, stond dan ok steefast dat sifer bovenan ut lijstje. Krekt su as trouwens ut sifer 6 foar myn gedrach.
‘Versje’, hoe kwamen se dêr nou tòch bij? Su’n Psalm was púre poësy! In ’e kroech en op straat songen je ‘fersjes’.
Ik bin disse week myn werkkamer, dy’t fol met boeken en bundels staat, an ut oprúmen. En dêr fond ik un boekpareltsje. Un klein blau bundeltsje met foarop de silhoueten fan un braaf jonkje en meiske en as titel ‘Wie Zingt Mee?’ ‘Uitgave Der Nederlansche Zondagsschool Vereeniging’. Nederlandse nòch met de letters SCH.
In ut boekje un fracht an foar mij bekende liedsjes, dy’t in hersensellen opslagen binne. Altyd gaan de klepkes fan dy sellen open at ik op’e WC sit òf mij inseep met ‘de wilde frisheid fan limoenen’.
Ik sing fleurech fan ‘Waarheen, pelgrims, waarheen gaat gij,/’t oog omhoog en hand aan hand?/Wij gaan op des Konings roepstem/naar ons huis in ’t Vaderland!/Over bergen en door dalen/gaan wij naar de blijde zalen/gaan wij naar de blijde zalen’
In Sneek hewwe wij helemaal gyn bergen en ok gyn dalen, hoochút de skiëtheuvel achter in ’e Noorderhoek. Bij de blijde zalen denk ik met weemoed teruch an ut ferdwenen ‘Restaurant Piso’, dêr’t de glazen met sigaren en sigaretten op’e tafel stonden.
Allemachtech wat un nostalgy. Ik sing nòch mar even fleurech deur!
|
| |
