| |
 |
21 desember om 17:01 |
| |
Der is su’n soad te doën
Denke, dat nimt bij mij altyd de measte tiid in beslach. Denke over fan alles & nòch wat. Wat dat laatste dan ok mar weze mach. Ik bliëf mar met’e foeten op’e groan. Want naast ut denken doën ik ik ok un hele soad. Fanmòrren earst twee kranten leze. Dêrna un frijwillegersklusje doën foar un kollega-sjoernalist. Berichten op de GrootSneek-site plaatse.
Fanmiddach onder ideale wearsomstandechheden bij de Sneekermeer langs te kuiren, is ok wel us nòflek. Al fyn ik kuiren feul fermoeiender as drave. Un moaie foto make kannen fan un ousaagde boomtak, dy’t ik boven ut dachboekfragment set. Tel de jaarringen mar!
Ferfòlgens op kantoar siën, kontakten onderhouwe en koffy met gebak. Der is altyd gebak an’e Zwarte Weg 4. Ferrast wurde deur un heel moai útgeven boekje ‘Stilte Zijn’ fan Maaike Dijkstra. Wat un prachtfòrmgeving. Un fraaie bundel met meditaties en inspiraties over bewustzijn. Sal ut met andacht leze.
De analoge pòst deurnimme met un moai nummer fan Frysk literêr tydskrift Ensafh. En de noadege kerst-en nieuwjaarskaarten. De ene nòch moaie en kreatieve as de andere.
Un oud-learling helpe om un goëd gedicht te finen dat se op de begraffenis fan pake foarleze kan. Liefst niet te lang, want ik vind het wel spannend…Altyd binne der wear oud-learlingen wêr’t ik kontakt met hew.
Foar mij is gyn dach utselde, ik leef folop!
|
| |
