| |
 |
19 jannewary om 18:46 |
| |
Krúske fan syn fader
Fanmòrren, flak na ut koffydrinken, kreech ik un telefoantsje fan Joop ter Horst (1941) út Monnickendam. Joop is oud-Sneker en praat de taal fan de stad nòch altyd perfekt, ok al woant hij hier al jaren nyt mear. Joop belde mij op na ut lezen fan myn fers over de Elfstedentòcht fan ’63, un oade an Jacky Reen. Dat fers staat op un skeurkalender òf su.
Ut fers had wat bij Joop losmaakt ( nòstalgise gefoëlens…) en hij wú mij dat even wete late. Niks mis met. Joop fertelde mij trouwens ok nòch un moaie anekdoate over dyselde barre tòcht út ’63. Krekt as su’n soad anderen was ok Joop an de tòcht begonnen, un uur na de wedstrydriders.
Dat Joop de tòch nyt útreden het, is ok nyt su bysònder, dy waren der wel feul mear! In Franeker moest Joop fan’t ies ou. Mar toen hij thúskwam lach der op syn etersbòrd ut krúske fan syn fader, dy’t de Elfstedentòcht oait wel útreden had. Ut krúske was foar Joop! Wat un prachtech gebaar fan dy fader. Yts fan ‘at ik de Liefde nyt had!’
Joop riidt nyt mear. Hij sit teugenwoardech in un ròlstoël.
Mar dat is wear un ander ferhaal. ‘Dat doët der nou even nyt toe…”
|
| |
