Dagboek desember 2018Bekiek hele maand 
 
3 desember om 18:41
 
Anita M. Andriesen 2008-2018





Ut is fandaach tien jaar leden dat Anita M. Andriesen op 51 jarege leeftyd overleed. Fandaach ston de in advertênsy in de LC om and y dach te herinneren. Met Anita hew ik mar un paar kear kontakt had.

De earste kear was op maandachavend 3 april 2006, toen ik har interviewe mocht foar de Friesland Post. Apart, dat suks in de avenduren moest, mar foar Anita blykber nyt. Ok toen se dry jaar earder te horen kregen had dat se burstkanker had, ging se ‘gewoan’ deur met hard werken.

Dy bewuste maandachavend op ut Provinsyhús fertelde Anita mij dat se freeslek in spanning sat: “Ik krij mòrren te horen òf de kanker wear teruch is in myn lichem’. Dat gegeven sette oans gesprek in un heel ander perspektyf. Ut wurdde un bysònder gesprek, krekt as konnen we mekaar al jaren. De fòlgende mòrren wurdde ik deur Anita har sekretaresse opbeld met de onheilstiding dat ut helemaal mis was. Na dy tiid ontmoette ik Anita nòch un antal kearen, ging se met mij met naar de Fanfare in Sneek. Wurdde dêr met alle égards ontfongen. Prachtech!
Tidens ut interview lei ik Anita un antal sleutelwoarden foar wêr’t se op reageare mocht:


Geloof?

'Gerefòrmeard. Ik gaan nyt mear naar de kerk, mar ik geloof bin ik noait kwytraakt. Ik sal mij ok noait útskriëve late. Ik bin nòch altyd belidend lid. Ik kom nyt un soad in ut gebou, mar ut binne wel myn nòrmen en waarden. Ut opkommen foar de swakkeren in de samenleving en dat past heel goëd bij de PvdA-polityk. Ik gaan praktys met ut geloof om. Ik bin in 1987 lid fan de PvdA wurden. Ik sêch der earlek bij as ut CDA un echte progressieve fòlkspartij wurden was, had ik un probleem had. Ut is echter noait gebeurd, ut is op de measte plakken un rechtse konservatieve partij. '

Hoop ?

' Dat ik gesond bliëf en dat myn kyndes su oud wurde, dat ik dat self metmaak. '

Liefde ?

' Myn man. Sytse! '

Gesondheid ?

' Ja...ja...Met kanker as onderdeel fan je leven tóch overleve. Dat is gesondheid. '

Toekomst ?

' Sien ik wel, dêr hew ik gyn ferwachtingen over. Ik hew der gyn beelden fan. Ik hew noait yts pland. Dingen gebeure. Der komme kaansen. Je pakke se, òf je pakke se nyt. '

Dat laatste antwoard, fan dy kaansen, hew ik fan Anita leard!

In 2013 was ik an’e beurt, ston ik ok even an de poart, mar ik kreech ekstra tiid. En dy kaansen? Ik pak se elke dach! Fandaach met un fette knipooch naar Anita! Ut kaartsje fan Anita bewaar ik as un kòstber relikwy:

'Wij houwe kontakt!'